Można śmiało powiedzieć, że grę w pingponga Leszek Kucharski wyssał z mlekiem matki. Jeszcze przed narodzinami, kiedy mama była w czwartym miesiącu ciąży, został Mistrzem Polski w grze mieszanej. Właśnie w 1959 roku Magdalena Skuratowicz-Kucharska zdobyła mistrzostwo Polski w grze pojedynczej. Chyba już w tym momencie, nienarodzony jeszcze Leszek Kucharski nie miał innego wybory, jak tylko zostać tenisistą stołowym.

Wychował się na sali pingpongowej Startu Gdynia. Następnym klubem był MRKS Gdańsk, później AZS UG (zmieniał następnie nazwę na AZS WSWF -> AZS AWF). W tym okresie Magdalena Skuratowicz-Kucharska wynalazła w Starogardzie Gdańskim Andrzeja Grubbę, który bardzo szybko pojawił się w AZS-ie. Od tego momentu zaczęła się wielka rywalizacja, która w opinii wielu specjalistów była jednym z ważniejszych elementów sportowego rozwoju tych dwóch zawodników. Bardzo ważnym elementem na drodze sportowej Leszka Kucharskiego było pojawienie się trenerów-fachowców. Pierwszą taką osobą była oczywiście mama, która przekazała przyszłemu mistrzowi podstawy techniki, nauczyła go grać w pingponga. Zresztą nie tylko samego Leszka Kucharskiego, ale także starszego brata Zbyszka (mistrz Polski juniorów) oraz siostrę Gosię. Drugą ważną osobą, była pani Barbara Kowalska, ówczesna szefowa szkolenia w PZTS. Dzięki niej Leszek Kucharski mógł zaistnieć na arenie międzynarodowej. Jak wspomina dzisiaj, jest pewien, że bez pomocy tych dwóch kobiet nie osiągnąłby wszystkich swoich sukcesów.

Prawie przez całą swoją karierę sportową reprezentował kluby polskie. Tylko przez trzy lata (1987-1990) bronił barw klubów w Szwecji (Halmstad i Helsinborg) i jeden rok w Niemczech (Heilbronn, rok 1991). Do momentu wyjazdu za granicę reprezentował barwy AZS AWF Gdańsk, w którym razem z Grubbą, Jakubowiczem i Klimkowskim zdobywał wielokrotnie tytuł drużynowego mistrza Polski.

Po powrocie zza granicy był zawodnikiem klubów: Baildon Katowice, Euromirex Radom, AZS AWF Gdańsk, Pogoń Lębork, Olimpia Grudziądz oraz ostatniego klubu Odra Głoska Roben Księgienice. Ostatni występ Leszka Kucharskiego na krajowym podwórku miał miejsce w 2000 roku.

Osiągnięcia – kategorie młodzieżowe

1959 - pierwszy tytuł Mistrza Polski w grze mieszanej w parze z mamą Magdaleną Skuratowicz-Kucharską :))
1971 – pierwszy tytuł indywidualnego Mistrza Polski w kat. Młodzika ( w owym czasie były dwie kat. Młodzieżowe – młodzik do lat 15-stu oraz junior 15-18 )
1974 – drugi tytuł indywidualnego Mistrza Polski w kat. Młodzika -V m. Mistrzostwa Europy gra poj. kat. młodzik
1976 – Brązowy medal MEJ gra mieszana w parze Jolantą Szatko
1977 – Mistrz Polski Juniorów w grze pojedynczej

Mistrz Europy Juniorów 1977 - Vichy

Osiągnięcia – senior

Drużynowo:

  • 11 tytułów drużynowego Mistrza Polski;
  • 7 x z AZS AWF Gdańsk w składzie: A. Grubba, A. Jakubowicz, T. Klimkowski i L. Kucharski;
  • 3 x w Euromirex w składzie: M. Kusiński, G Adamiak, P. Skierski i L. Kucharski;
  • 1 x w Baildon Katowice w składzie: P. Napiórkowski, Leśniewski. A. Płodzień, L. Kucharski;
  • tytuły v-ce Mistrzów Polski w drużynach AZS AWF Gdańsk, Pogoń Lębork, Olimpia Grudziądz i Odra Głoska Roben Księgnice;
  • drużynowe Mistrzostwo Włoch (81);
  • drużynowe Mistrzostwo Holandii (84);
  • drużynowe Mistrzostwo Walii (85);
  • drużynowe Mistrzostwo RFN (86 i 88) wszystkie te tytuły zdobyte w drużynie z A. Grubbą;
  • 1980 – 1/2 finału
  • 1981 – II miejsce
  • 1985 – zdobycie Pucharu Europy w składzie: A. Grubba, A, Jakubowicz, T, Klimkowski i L. Kucharski
  • II miejsce 88/89;
  • I miejsce 85/86 i 86/87 w składzie: J. Szatko, A. Grubba, S. Dryszel i L. Kucharski;
  • 1984 v-ce Mistrzostwo Europy – Moskwa w składzie: A. Grubba, S. Dryszel, A, Jakubowicz, P. Molenda i L. Kucharski;
  • 1985 brązowy medal Mistrzostwa Świata – Goeteborg w składzie: A. Grubba, S. Dryszel, A, Jakubowicz, P. Molenda i L. Kucharski;
  • 1986 brązowy medal Mistrzostwa Europy – Praga w składzie: A. Grubba, S. Dryszel, A, Jakubowicz i L. Kucharski;

Gra Mieszana:

  • I miejsce (78, 79) w parze z J. Szatko;
  • I miejsce (89) w parze z D. Bilską;
  • I miejsce MM Polski w parze z J. Szatko;

Gra Podwójna:

  • I miejsce (78) w parze z S. Dryszelem;
  • I miejsce (79,80,81,84,88) w parze z A. Grubbą;
  • I miejsce MM Anglii (80,88);
  • II miejsce MM Szwecji (80);
  • I miejsce MM Walii (81);
  • I miejsce MM Belgii (81);
  • I miejsce MM Czechosłowacji (81);
  • I miejsce MM Polski (81,84);
  • II miejsce MM RFN (89);
  • III miejsce Seul (90);
  • 1/4 finału Berno (80);
  • 1/4 finału Moskwa (84);
  • 1/4 finału Praga (86);
  • III miejsce Paryż (88);
  • 1/4 finału Goeteborg (90) w parze z Z.Kalinic;
  • 1/4 finału Nowy Sad (81);
  • III miejsce New Delhi (87);
  • v-ce Mistrzostwo Świata Dortmund (89) w parze z Z. Kalinic;
  • 1/4 finału Chiba (91);
  • 1/4 finału Seul (88);
  • 1/8 finału Barcelona (92);

Jeżeli nie zaznaczono inaczej moim partnerem deblowym był A. Grubba.

Gra Pojedyncza:

  • III miejsce (93,94,96);
  • II miejsce (79,81,85,86,88,89,91,92);
  • Mistrz Polski (80,87);
  • II miejsce MM Włoch (81) porażka w finale z A. Grubbą;
  • I miejsce MM Holandii (84) zwycięstwo w finale z A. Grubbą;
  • I miejsce MM Czechosłowacji (85) zwycięstwo w finale z J. O. Waldner;
  • Srebrny Medal Praga (86) w finale przeciwko J.Persson;
  • IV miejsce Lubljana (88) to najwyższa pozycja osiągnięta w tym cyklu turniejów;
  • 6-krotny udział w TOP-12;
  • IV miejsce Macau (87) to najlepsze miejsce zajęte w Pucharach Świata;
  • 4-krotny udział w Pucharze Świata;
  • 4 miejsce – lista europejska;
  • 11 miejsce – lista światowa to najwyższe pozycje na listach, które osiągnąłem podczas swojej kariery zawodniczej;

Mam nadzieję, iż wkrótce w/w osiągnięcia uzupełnię o nowe zdobycze w kategorii weteranów.

Wyniki jako trener

Podczas pobytu Leszka Kucharskiego w Baildonie w roku 1991, rozpoczął się jednocześnie drugi etap jego kariery sportowej – praca trenerska. Początkowo przez 1,5 roku był asystentem trenera A. Giersza w Ośrodku Szkolenia Młodzieży ( OSM ) w Gdańsku, w którym na co dzień trenowali zawodnicy: Lucjan Błaszczyk, Piotr Skierski, Tomasz Krzeszewski, Michał Dziubański, Jarosław Kołodziejczyk, Piotr Szafranek, Tomasz Redzimski, Marcin Kusiński, Piotr Napiórkowski .Najbardziej spektakularnym osiągnięciem w tym okresie było zdobycie MEJ w grze podwójnej pary: Błaszczyk – Krzeszewski oraz V-ce MŚ w turnieju drużynowym do lat 20. W 1994 roku, po dwóch latach przerwy, zaczął ponownie pracę w PZTS już jako trener kadry narodowej juniorów. Po roku nastąpiła reaktywacja OSM w Gdańsku, rozpoczęła się również  współpraca z J. Kołodziejczykiem, która trwała przez 8 lat. Do OSM Gdańsk zostało powołanych 10 chłopców w wieku 13 lat. Byli to: Kosowski Jakub, Godlewski Łukasz, Czerniawski Marcin, Michael Daniel, Makowski Tomasz, Makowski Andrzej, Miszewski Marcin, Sagan Jakub, Daniel Artur oraz Matuszewski Patryk. W miarę upływu lat następowała naturalna rotacja. Dołączyli do grupy m. in. Chudoba Piotr, Such Bartosz, Woś Alan. Z grupy tej do ostatniego roku (max wiek zawodnika w OSM to 19 lat) w ośrodku pozostali: Kosowski, Such, Godlewski, Makowski A. Z grupą tą, wzmacnianą przez zawodników spoza OSM Gdańsk (Górak Daniel, Gołdyn Michał) łączą mnie niezapomniane chwile radości jak i złości, porażek, a także zwycięstw – a takich było wiele. Był to najlepszy okres pod względem wynikowym w dotychczasowej pracy trenerskiej, jak również w historii PZTS w kategoriach młodzieżowych. W 2000 roku dołączyli: Chmiel Paweł (86), Chmiel Piotr (86), Perek Jakub (86), Pietkiewicz Maciej (86), Grześlak Zbigniew (85), Szarmach Karol (87), Szarmach Bartosz (87), Gniewek Wiktor (87), jak również po raz pierwszy pojawiły się dziewczęta: Krawczyk Renata, Smętek Marta, Pietkiewicz Monika oraz Partyka Natalia. 

Medale moich podopiecznych zdobyte na mistrzostwach Europy i Świata:

1992 - tytuł mistrzów Europy juniorów w grze deblowej zdobyli L. Błaszczyk i T. Krzeszewski – Topolcany
1993 - V-ce mistrzostwo Świata do lat 20 (Błaszczyk, Skierski, Krzeszewski, Szafranek)-Japonia
1996 – V-ce mistrzostwo Europy w pary deblowej Grubba- Błaszczyk ( byłem nawet trenerem samego Grubby !!! )
1996 – Brązowy medal drużyny na tych samych mistrzostwach Praga 96 ( prowadziliśmy zespół wspólnie ze S .Dryszelem )
1997 - Srebrny medal MEJ w kat. kadet gra podwójna M. Czerniawski- J. Kosowski
1997 – Brązowy medal drużyny w składzie: B. Such, M. Czerniawski, J. Kosowski, J. Sagan
1998 - Brązowy medal drużyny MEJ w Terni w składzie B. Such, J. Kosowski, M. Gołdyn, M. Czerniawski, Ł. Godlewski
1999 - Złoto drużyny w MEJ w składzie D. Górak, B. Such, J. Kosowski, Ł. Godlewski, P. Matuszewski
1999 – Srebrny w grze pojedynczej B. Such
2000- II-gie z rzędu złotko dla Polski w MEJ w drużynie w składzie D. Górak, B. Such, M. Czerniawski, J. Kosowski
2000 – Brązowy medal debla B. Such-M. Czerniawski
2001 - Dwa złote medale D. Góraka !!! W grze podwójnej oraz pojedynczej ( zostałem zdetronizowany. Do tej pory jako jedyny posiadałem tytuł indywidualnego mistrza Europy )
2001 – Brąz kadeckiej pary deblowej P. Chmiel-M. Pietkiewicz
2001 – Srebro kadeckiej pary mieszanej Visky- J. Perek
2002 - Brązowy medal ME juniorek pary deblowej R. Krawczyk- M. Cichocka
2003 - Srebro medal ME kadetek pary deblowej N. Partyka- M. Gołota

Po roku przerwy Leszek Kucharski wrócił do pracy w PZTS jako trener odpowiedzialny za cały pion kobiet, jednocześnie będąc trenerem OSSM w Krakowie. W ośrodku pracował do 2007 roku kończąc na ostatnim sezonie juniorskim zawodniczek Partyka Natalia, Bąk Natalia, Gołota Marta i Grzybowska Katarzyna, które stanowiły trzon medalowej drużyny na Mistrzostwach Europy oraz Świata. Kontynuował swoją pracę jako trener reprezentacji Polski seniorek.

Dalsze osiągnięcia jako trener:

2004 – 2007 – trener reprezentacji Polski juniorek
2005 - Praga (mam chwilową zaćmę, nie mogę sobie przypomnieć co wtedy ugrayśmy, a w sieci nie mogę znaleźć info. Znajdę.) 
2006 – Sarajewo – Srebrny medal w turnieju drużynowym juniorek: Natalia Partyka, Natalia Bąk, Marta Gołota i Weronika Walna.
2007 – Bratysława ME juniorek – Brązowy medal w grze indywidualnej Natalii Partyki, srebrny medal w grze podwójnej: Natalia Partyka/Natalia Bąk, srebrny medal w grze mieszanej: Natalia Bąk/Darius Knight oraz brązowy: Natalia Partyka/Abdel-Kader Salifou. 
2007 – brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorek w składzie: Natalia Partyka, Natalia Bąk, Katarzyna Grzybowska, Anna Żak.
2011/2012 – trener reprezentacji Indii